من نشاني از تو ندارم، اما نشاني ام را براي تو مي نويسم:                                                                                                                                     در عصرهاي انتظار،به ‏حوالي بي کسي قدم بگذار....     خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي ‏تنهايي شو     کلبه ي غريبي ام را پيدا کن ....     کنار بيد مجنون خزان زده و کنار مرداب ‏آرزوهاي رنگي ام!!!     در کلبه را باز کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو!    حرير ‏غمش را کنار بزن! مرا خواهي ديد...      با بغضي کويري که غرق عصاره ي انتظار    پشت ‏ديوار دردهايم نشسته ..... هيچ کس اشکي براي ما نريخت هر که با ما بود از ما مي گريخت         چند روزي هست حالم ديدنيست حال من از اين و آن پرسيدنيست                           گاه بر روي زمين زل مي زنم گاه بر حافظ تفاعل مي زنم                             حافظ ديوانه فالم را                  گرفت يک غزل آمد که حالم را گرفت:                  ما زياران چشم ياري داشتيم خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم                                                                        بیا عزیز من   می خواهیم حسابمان را صاف کنیم                            این چرتکه                                            این من                                                      و این تو    تمام سالهای بودنت را پس می دهم                                       دلم  را پس می گیرم               تمام دلهره ها و ترس نیامدنت را پس می دهم                            غم شیرینم را می ستانم             تمام خاطرات ، طعم حضورت را پس می دهم                                     نگاهم را تا ابد باز پس می گیرم            انتظار آمدنت را                                               صدایت را                                                     برق چشمانت را                          هر آنچه از تو در من است باز می گردانم   اما عزیز من                                                  من را به من باز گردان                                                  التماس می کنم .....

تقديمي

( تقدیم به تمام دوستان .....روز مادر برهمه مادرای خوبتون  مبارک  ) کاش می شد هیچکس تنها نبود کاش می شد دیدنت رویا نبود                     گفته بودی با تو می مانم ولی رفتی و گفتی که اینجا جا نبود                        من دعا کردم برای بازگشت دستهای تو ولی بالا نبود                       باز هم گفتی که فردا می رسمکاش روز دیدنت فردا نبود                 (با احترام تقديم به آروين ، سمیه و عاطفه عزيز)     به خداحافظی تلخ تو سوگند نشد   که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد   با چراغی همه جا گشتمو گشتم در شهرهیچ کس! هیچ کس اینجا به تو مانند نشد   لب تو میوه ی ممنوع ولی لبهایمهر چه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد   هر کسی در دل من جای خودش را دارد  جانشین تو در این سینه خداوند نشد   خواستند از تو بگویند شبی شاعرهاعاقبت با قلم شرم نوشتند نشد ...